Mark de Wolf – Interventieradioloog – Erasmus MC

Samenvatting:
Diep veneuze trombose (DVT) is een ziektebeeld met een bivalente incidentie: enerzijds zien we een piek bij jonge vrouwen — vaak gerelateerd aan orale anticonceptie en roken — en anderzijds een sterke toename bij de oudere populatie, mede door de associatie met maligniteiten. De belangrijkste risicofactor, zeker met het oog op het ontwikkelen van het post-trombotisch syndroom (PTS) is een eerdere trombose in het ipsilaterale been. In de klinische praktijk zien we dan ook regelmatig patiënten met een “acute-on-chronic” DVT. Dit onderscheid is essentieel, aangezien de behandeling van de acute trombus een wezenlijk andere benadering vereist dan van chronisch veneuze obstructies.
Waar de conventionele therapie jarenlang rustte op de pijlers van antistolling, compressie en vroege mobilisatie (tot de jaren 90 van de vorige eeuw werd juist standaard bedrust voorgeschreven), bleek dit voor een aanzienlijke groep patiënten ontoereikend. Vooral bij proximale trombose (vena femoralis communis en hogerop) is het risico op chronische veneuze obstructie en klepschade groot. Om het post-trombotisch syndroom (PTS) — variërend van een zwaar gevoel tot invaliderende veneuze ulcera — te voorkomen, werd in de jaren ’90 kathetergeleide trombolyse geïntroduceerd. Hoewel grootschalige RCT’s in het daaropvolgende decennium positieve resultaten lieten zien qua klachtenreductie, bleef het effect bescheidener dan gehoopt en bracht de lytische component een inherent bloedingsrisico met zich mee.
Deze beperkingen hebben de transitie naar puur mechanische endovasculaire technieken versneld. Het doel is hierbij hetzelfde: een maximale reductie van de “thrombus load” om de veneuze flow te herstellen, maar dan zonder de systemische of lokale bloedingscomplicaties van trombolytica. Deze moderne systemen maken gebruik van endovasculaire trombectomie of trombosuctie. De eerste klinische resultaten zijn veelbelovend en lijken qua veiligheid superieur aan trombolyse, al is het wachten op de uitkomsten van lopende en toekomstige gerandomiseerde studies voor definitief bewijs.
In het Erasmus MC maken wij momenteel intensief gebruik van het ClotTriever-systeem (Inari Medical) en de Lightning/Bolt-technologie (Penumbra). Tijdens deze presentatie zal ik dieper ingaan op onze ervaringen met deze systemen en de plaats hiervan binnen de huidige behandelalgoritmes.

Biografie:
Geneeskunde gestudeerd in Maastricht. Aansluitend aan dezelfde universiteit gepromoveerd op de behandeling van diepveneuze occlusies. Opgeleid tot radioloog in het Maasstad Ziekenhuis en het Erasmus MC. Sinds 2022 werkzaam in het Erasmus MC als interventieradioloog.