O18 – Koen Vree Egberts – Medisch Spectrum Twente

Een Gestandaardiseerd Behandel Protocol voor het Superior Mesenteric Artery Syndroom: Een Multicenter Ervaring met Jejunale Sondevoeding, Laparoscopische Ligament van Treitz Release.

Samenvatting:
Introductie:
Het superior mesenteric artery syndrome (SMAS), ook wel syndroom van Wilkie, is een zeldzame gastro-intestinale aandoening veroorzaakt door compressie van het duodenum tussen de abdominale aorta (AA) en de arteria mesenterica superior (AMS). Klachten bestaan uit postprandiale pijn, misselijkheid, braken, abdominale distensie en reflux en wordt verergert door afname van mesenteriaal vetweefsel, waardoor de AMS-aorta hoek verder versmalt. SMAS komt voornamelijk voor bij jonge vrouwen en is diagnostisch uitdagend vanwege aspecifieke klachten en overlap met functionele gastro-intestinale aandoeningen en eetstoornissen. Hoewel zeldzaam, kan SMAS leiden tot levensbedreigende ondervoeding. Behandeling is primair conservatief en gericht op gewichtstoename, chirurgische interventie zoals duodenojejunostomie wordt overwogen bij falen hiervan. Recentelijk zijn minder invasieve chirurgische technieken, zoals een laparoscopische ligament van Treitz release en selectieve re-implantatie van de AMS, voorgesteld als veilige en effectieve alternatieven. In deze studie wordt een gestandaardiseerd, stapsgewijs behandelplan voor SMAS beschreven.

Resultaten
Over drie jaar werden twaalf patiënten behandeld, waarvan zeven vrouwen (58,3%), met een gemiddelde leeftijd van 29,2 jaar (SD 11,8). Het gemiddelde lichaamsgewicht bedroeg 60,3 kg (SD 6,5), de BMI 20,0 (SD 3,4) en de AMS-aortahoek 22,6° (SD 13,1). Alle patiënten startten met jejunale sondevoeding. Tien patiënten ondergingen een laparoscopische release van het ligament van Treitz, waarbij bij acht patiënten volledige symptoomreductie werd bereikt. Bij twee patiënten werd later een alternatieve diagnose gesteld. Eén patiënt had aanvullend een re-implantatie van de AMS nodig vanwege een nutcracker syndroom. Twee patiënten staan nog gepland voor laparoscopische Treitz release.

Conclusie
Het stapsgewijze minimaal invasieve behandelplan is een veilige en effectieve behandeling voor SMAS en leidde bij de meeste patiënten tot volledige symptoomreductie. Deze aanpak vormt een veelbelovend alternatief voor de traditionele chirurgische behandeling, met een lager risico op complicaties. Verdere studies met een groter cohort zijn nodig om de lange termijn uitkomsten te bevestigen.