O26 – Kelly Cremers – UMCG

Prognosis of patients with VGEI treated with antibiotic suppression therapy

Samenvatting:
Inleiding
Vascular Graft or Endograft Infection (VGEI) is een zeldzame maar ernstige complicatie na vaatchirurgie, geassocieerd met hoge morbiditeit en mortaliteit. Conform de ESVS-richtlijn is volledige explantatie van de geïnfecteerde prothese met gerichte antimicrobiële therapie de voorkeursbehandeling. Bij patiënten met significante comorbiditeit en een hoog operatief risico kan worden gekozen voor een conservatieve behandeling, bestaande uit antimicrobiële inductietherapie gevolgd door suppressietherapie (AST). Hoewel de richtlijn waarschuwt voor een hoog risico op persisterende sepsis en catastrofale bloedingen, wordt AST in de praktijk frequent toegepast wanner chirurgie niet haalbaar is. Over de langetermijnuitkomsten van AST is weinig bekend. Het doel van deze studie is het beschrijven van klinische uitkomsten en bijwerkingen bij patiënten met een VGEI die behandeld worden met AST.

Methoden
Een observationele retrospectieve cohortstudie van VGEI-patiënten, gediagnosticeerd volgens de MAGIC-criteria, uit het Universitair Medisch Centrum Groningen, Frisius Medisch Centrum Leeuwarden en het Radboud Universitair Medisch Centrum Nijmegen. Dataverzameling vond plaatst tussen januari 2015 tot en oktober 2025. De primaire uitkomstmaat is overall mortaliteit. Secundaire uitkomstmaten zijn ziekte-gerelateerde complicaties en behandelgerelateerde bijwerkingen, geclassificeerd naar aard en ernst.
Resultaten (incompleet, verwacht ten tijde van congres)
Van de in totaal 249 patiënten in het gehele cohort bedroeg de overall mortaliteit 43%. In 30% van de patiënten trad een ziekte-gerelateerde complicatie op. Nadere resultaten volgen.

Discussie
Deze studie beschrijft het klinisch beloop van patiënten met VGEI die conservatief behandeld werden. Vanwege een kwetsbare patiëntenpopulatie met frequente cardiovasculaire comorbiditeit, werd gekozen voor overall mortaliteit als primaire uitkomstmaat. Ter duiding worden de resultaten separaat vergeleken met patiënten die wel in aanmerking kwamen voor explantatie. Ziekte-gerelateerde complicaties vormen een belangrijke secundaire uitkomstmaat, aangezien het in richtlijnen beschreven complicatierisico niet altijd overeenkomt met de klinische praktijk. Beperkingen zijn het retrospectieve design, mogelijke confounding by indication, en incomplete follow-up. Desondanks bieden deze resultaten waardevolle inzichten in de klinische praktijk.